Wystąpienie lek.med. Przemysława Pali na spotkaniu Optymalnych w Zurychu w dniach 28 – 30 marca 2003 roku.

Mianem cukrzycy określa się choroby przebiegające z podniesionym poziomem glukozy we krwi. Utrzymywanie się stężenia glukozy powyżej 140 mg% na czczo lub 200 mg% po jedzeniu daje wystarczającą podstawę do postawienia rozpoznania.

Cukrzyca insulinozależna typu II

Często mylnie uważa się, że człowiek przyjmujący insulinę cierpi na cukrzycę insulinozależną, tymczasem nazwa choroby, tymczasem nazwa choroby nie zależy od sposobu leczenia lecz od jej podłoża. W przypadku cukrzycy typu II przyczyną pierwotną jest zmniejszenie wrażliwości tkanek na insulinę, a nie jej niedobór, dlatego istnieje możliwość leczenia lekami doustnymi – stąd nazwa cukrzyca insulinoniezależna. Nie zmienia się to nawet, jeżeli pacjent z tabletek musi “przejść na insulinę” w celu zachowania prawidłowej glikemii we krwi.